کسوت سکوت (2)

از برای قلمم باز سکون می آید دلخوشی باز از این سنگ برون می آید گرگ آیینه ها دگــــر باره ها کسوتی باز سکوت باره شگون می یابد ***اسم من باز از این قرعه برون می آید غم و اندوه بر این قلب فزون می آید گرمای تو را حس می کردم چه حیف !باد سردی از این کلبه درون می آیدپینبشت صفر : برای ایمان رضا !!!سنگ : قلب مصراع سوم و چهارم : تلمیح » در آیینه ی آن شب که ماه کامل بود کسوت ما سکوت بود و لقب زخمین روی ! ...

تا به حال ...مرگ را تنفس کرده ای ... ؟ ... تنفس مرگ کار این روزهایم شده است !!!...

خدایا ... چرا ؟؟؟ چرا ؟ " دلم نوشت امون بده اگر چه زشت امون بده بزار بیام جهنم هم میشه بهشت امون بده " ... "امون بده ... امون بده بالی تو آسمون بده من اون بالا رو اوج بی دروغ نشون بده نگو تو کو خونه کو گلپر های خونه کو نگو سوختی من و تو اون که میسوزونه کو نگو بسه به یه آه فرصت ما و نگاه برای یکی شدن دست هاتو بده به من " " دلم نوشت امون بده اگر چه زشت امون بده " " امون بده فقط یه بار این لحظه رم دووم بیار "...

به سراغ من اگر می آیید ! پشت هیچستانم ! ...

و ناگهان ! فکرت هم چو نوری به قلبم خطور کرد ! و من ... عاجزانه رودخانه را به سمت سنگ پرت می کردم ! ...